“Anlayana sivrisinek saz, anlamayana davul zurna az” Anonim

Onlar...

Her yerden geliyorlar.

Sağdan,

Soldan,

Önden,

Arkadan,

Hatta... yukarıdan ve aşağıdan

Onlar her yerdeler...

Heryerde karşıma çıkıyorlar.

İş yerinde,

Sokakta yürürken,

Otomobil kullanırken,

Markette,

Çay bahçesinde,

Lokantada,

Heryerde...

Bir tek evime giremediler. Ama televizyonda onlar çıkıyor!

Artık televizyon izlemiyorum...

Her kanalda onlar çıkıyor.

Şarkı, türkü söylüyorlar.

Gülüyorlar, ağlıyorlar.

Poz yapıyorlar, racon kesiyorlar.

Artık gazete de okumuyorum...

Her sayfada onlar çıkıyor karşıma.

Kocaman, kıllı kafalarını göstere göstere.

Gevrek gülüşleri ile gözlerimin içine bakıyorlar.

"Bak, nasıl da işgal ettik senin dünyanı!" der gibi...

Her kuruma, her şirkete, tüm yönetim kademelerine yerleştiler.

Nereden geldi bunlar?

Nasıl bu kadar körleşti oldu bu toplum?

Bazen, onları bir tek ben görebiliyormuşum gibi geliyor...

Tıpkı John Carpenter'ın kült filmi They Live (Yaşıyorlar)'da olduğu gibi...

Korku değil bu hissettiğim.

Olsa olsa öfke olabilir...

Ve iğrenme.

İğreniyorum onlardan, onların yaptıklarından, söylediklerinden.

Hepsi birbirinden iğrenç...

...

Zaman silkinme zamanı.

Zaman, tüm gücümüzle karşı koyma zamanı.

Yalnızca kendimiz için değil, çocuklarımız için de...

Geleceğimiz için...

Yukarı çıkmak için lütfen tıklayın